鸟啼

niǎo tí
鸟啼

yě rén wú lì rì, niǎo tí zhī sì shí: èr yuè wén zǐ guī, chūn gēng bù kě chí sān yuè wén huáng lí, yòu fù mǐn cán jī sì yuè míng bù gǔ, jiā jiā cán shàng cù wǔ yuè míng yā jiù, miáo zhì yōu cǎo mào.
野人无历日，鸟啼知四时：二月闻子规，春耕不可迟；三月闻黄鹂，幼妇闵蚕饥；四月鸣布谷，家家蚕上簇；五月鸣鸦舅，苗稚忧草茂。
rén yán nóng jiā kǔ, wàng qíng fù wàng yǔ lè chù shuí dé zhī? shēng bù shí guān fǔ.
人言农家苦，望晴复望雨；乐处谁得知？生不识官府。
gé shān mài fàn yǒu jí xiū, hú qiáo xiǎo shì jiǔ rú yóu.
葛衫麦饭有即休，湖桥小市酒如油。
yè yè fú guī cháng làn zuì, bù pà xíng féng bà líng wèi.
夜夜扶归常烂醉，不怕行逢灞陵尉。